Terugblik op de visdagen van dit voorjaar: opkomst, weer en vangsten
De voorjaarsvisdagen zitten erop. Tussen half maart en eind mei organiseerden wij zes visdagen aan verschillende wateren, van een rustige oever bij een plas tot een stuk kanaal waar buurtbewoners vaak langslopen. De opkomst was goed: gemiddeld kwamen er veertien mensen per dag, van wie ongeveer een derde voor het eerst meedeed. Het weer zat ons niet altijd mee, met twee dagen regen en een koude oostenwind in april. Toch werd er volop gevist en vooral veel geleerd. In dit verslag lees je hoe de dagen verliepen en wat wij de volgende keer anders doen. Wie wil weten hoe zo'n dag in elkaar steekt, kan eerst lezen wat een visdag inhoudt.
Zo verliepen de zes dagen
Wij begonnen op 16 maart bij een plas met een brede oever waar je makkelijk kunt staan. Die dag was het droog maar fris, met een watertemperatuur die nog laag was. De eerste twee uur leverden weinig op; pas toen de zon op het ondiepe deel stond, kwamen er aanbeten. De tweede dag, eind maart, was drukker: achttien mensen, onder wie een paar buurtbewoners die nieuwsgierig waren geworden. In april volgden drie dagen met wisselend succes. Een daarvan viel in de regen, waardoor wij eerder stopten dan gepland. De laatste dag, half mei, was de beste qua weer en opkomst.
Wat opviel: hoe meer wij vooraf uitlegden over het water, hoe sneller mensen zelf een plek kozen. Dat sluit aan bij wat wij eerder schreven over het water lezen voordat je gaat vissen.
Wat er werd gevangen
De vangsten waren bescheiden maar bevredigend. Over de zes dagen samen werden 31 vissen geregistreerd, vooral bass van tussen de 25 en 40 centimeter. De grootste vis, een bass van 44 centimeter, werd op de regenachtige dag gevangen door iemand die het nog maar voor de tweede keer deed. Opvallend: op de dag met koude oostenwind bleef het aantal aanbeten laag, terwijl de dag erna met milder weer meteen meer vis opleverde. Wij hielden de vangsten per dag bij in een eenvoudig schrift, niet om er een wedstrijd van te maken, maar om te zien of onze uitleg klopte.
Naast vissen ging het ook om de oevers. Bij twee dagen ruimden wij vooraf afval op langs het water, vooral plastic en visdraad. Dat leverde per dag ongeveer een vuilniszak op. Het is geen groot gebaar, maar het maakt de plek wel prettiger voor iedereen die er komt.
Wat wij de volgende keer anders doen
De evaluatie leverde een paar concrete punten op. Wij willen eerder beginnen, zodat de ochtenduren beter benut worden. Ook nemen wij voortaan een eenvoudig zeil mee voor beschutting bij regen, en zorgen wij voor meer zitplekken voor mensen die even willen kijken. Tot slot willen wij de uitleg over het water vooraf sturen, zodat deelnemers thuis al kunnen nadenken over waar ze willen staan. Een van de vrijwilligers vatte het zo samen:
Wij merken dat mensen vooral blijven hangen als er iemand naast staat die rustig uitlegt waarom je op die plek gaat staan. Dat is belangrijker dan een grote vis.
Voor het najaar kijken wij alweer vooruit. Welke plekken dan het beste werken, lees je in ons stuk over waar je in het najaar het beste op bass kunt vissen. Ook zijn wij bezig met nieuwe visplekken aan het water voor het komende seizoen, zodat er meer toegankelijke stekken bijkomen.
Wat ons bijblijft
- De regendag in april trok toch twaalf mensen, van wie de meesten bleven tot het einde.
- Een buurtbewoner die alleen kwam kijken, deed de volgende dag mee met een eigen hengel.
- Op de laatste dag hielpen drie deelnemers met opruimen zonder dat wij erom vroegen.
- Het bijhouden van vangsten in een schrift werkt beter dan losse briefjes.
Wij kijken terug op een reeks die niet spectaculair was, maar wel precies deed wat wij hoopten: mensen bij elkaar brengen aan het water en samen iets leren. De volgende visdagen staan gepland vanaf half september. Wie mee wil doen of wil helpen, kan zich melden via de gebruikelijke weg. Hoe wij contact leggen in de buurt, vertelt Marjoes van Dijk over contact leggen in een eerder gesprek.